Opera Art Apartment Vintage 100m2

Location is ideal for walkabouts and food. Apartment is v. big! Loads of room and kitchen is well equipped. Thank you for the selection of teabags. Appreciated.

Only thing that frustrated us, and this seems trivial, but there could have been some tablets for the washing machine. P.s. Take an eye mask for sleeping.

Bardzo klimatyczne mieszkanie. Gratka dla tych, którzy chcą cofnąć się kilkadziesiąt lat wstecz, do czasów PRL - może się mylę, ale tak to odebrałem. I to, moim zdaniem, wielki PLUS tego mieszkania. Będąc w tym mieszkaniu poczułem się jak „ważna osoba z czasów PRL”. Uznanie dla właściciela, że nie przerobił tego mieszkania na „czasy współczesne”, tylko zachował duch tamtych czasów. Poza tym wspaniała lokalizacja. Wystarczy wyjść na ulicę i są bary, restauracje, sklep. Do ul. Krakowskie Przednieście i Grobu Nieznanego Żołnierza 3-5 minut spacerem. Mieszkanie otoczone innymi blokami, że panuje cisza i spokój. Z balkonu widok na park. Dostępny parking podziemny. Jednym słowem wspaniale miejsce.

Proponuję wyposażyć kuchnię w toster. Poza tym było wszystko, co mogłoby się przydać.

Very homey stay with a short walk to the square. Plenty of restaurants and convenience stores nearby, making it very convenient. The apartment has 4 bedrooms—perfect for a small group—with a separate kitchen. Even though the building is old, it’s clean and fully equipped. There is a lift, so no worries about carrying luggage, especially for travelers without a car.

N/A

Bardzo dobra lokalizacja, blisko Teatru Wielkiego, co było dla nas istotne. Duży metraż, a także zapewnione miejsce w garażu. Bogato wyposażona kuchnia, chociaż brakowało ekspresu do kawy, dziwiła duża liczba plastikowych sztućców.

Ogólnie przydałby się lifting, szczególnie kuchnia i meble mocno wyeksploatowane, brak ekspresu do kawy; sporo szaf, ale zapełnionych czymś tam i dla rzeczy gości mało miejsca. TV z trzema pilotami - nie do ogarnięcia. Z dużym zdziwieniem zauważyliśmy, że została dla nas przygotowana sypialnie z łóżkiem, z którego było najtrudniej wyjść - w narożniku pokoju i z komodą u stóp, musieliśmy przenieść pościel do innego łóżka.