Wiejski domek w środku lasu Osłowo Mielnik

Domek ma fantastyczny klimat. W okół cisza i spokój- coś czego człowiek nie będzie mógł znaleźć w mieście. Poranki tam były absolutnie wyjątkowe, wstajesz, robisz kawę i idziesz na ogród, w którym jedynie co słyszysz to śpiew ptaków i szum wiatru. Wieczorami zaś siedzenie przy ognisku było musem, a na koniec dnia polecam spojrzeć w niebo, gwiazd takich nie znajdziecie nigdzie (zdjęcie załączam jako dowód) Okolica bardzo przyjemna, blisko do Mielnika, Grabarki lub Siemiatycz, także jest co robić. Pani właścicielka była bardzo miła, komunikacja z nią była wisienką na torcie :)

Cudowne miejsce "na końcu świata", idealne do ucieczki dla osób zmęczonych miastem. Cisza i spokój, a w dodatku dookoła posesji nie ma sąsiadów, co daje poczucie prywatności. Podwórko jest ogrodzone, co jest plusem dla osób podróżujących z psem. Na zewnątrz jest altana z grillem, miejsce na ognisko, huśtawka - w ciepłe dni można tam przyjemnie spędzić czas. Okolica wspaniała do spacerowania - głównie łąki i lasy. Domek wyposażony w niezbędne rzeczy, czysty i zadbany. Kontakt z właścicielką bardzo dobry. :) Spędziliśmy tam majówkę, bardzo nam się podobało i myślimy, że jeszcze kiedyś odwiedzimy to miejsce 🤩

Jedynym minusem jest łazienka usytuowana w przedsionku i oddzielona tylko materiałową kotarą.

Miejsce, w którym znajduje się chatka jest urokliwe, ustronne, przy odrobinie cierpliwości łatwo je odszukać. Do samej chatki prowadzi bardzo klimatyczna alejka, okolona starymi drzewami. W bezpośrednim sąsiedztwie las, który ciągnie się wzdłuż drogi do Siemiatycz. Sercem domu jest duży pokój, w sympatycznym rustykalnym klimacie. Wbrew sugestiom właścicielki całkiem dobrze działa telewizor, z podstawowym zestawem kanałów, sprawny jest także kominek w tym pokoju. Nie ma internetu, ale całkiem dobrze działa telefon komórkowy. Chatka posiada istotne walory poznawcze - można się dowiedzieć, jak funkcjonowały obiekty noclegowe na Podlasiu 30 lat temu.

Oprócz domku mieszkalnego w obejściu znajduje się sławojka służąca chyba jako element ozdobny, stara rozpadająca się stodoła wypełniona rupieciami, zamknięta zdezelowana komórka i altanka. W środku altanki pseudostół złożony z kilku warstw palet i plastykowe krzesła. Altanka jest składzikiem obsranym przez ptactwo i nie zachęca, aby tam spędzać czas. Jeśli chodzi o samą chatkę - składa się ona z dużego pokoju z kanapami i telewizorem, małej sypialni, kuchni i przedpokoju połączonego z wnęką łazienkową, oddzieloną zasłonką. We wszystkich pomieszczeniach znajdują się szafki i szafeczki, wypełnione rupieciami, w większości nieprzydatnymi lub zepsutymi. W domu rozsiane są w różnych miejscach garnuszki , kieliszki i szklanki. Trudno znaleźć miejsce, gdzie można schować własne rzeczy, natomiast irytujące jest to, że ktoś nie zrobił porządku w domu i nie wywalił badziewia z szuflad. Kuchenka jest niewielka, ale można ją lepiej wykorzystać, gdyby nie była zagracona. W kuchni nie ma dobrego miejsca na naczynia i garnki i przez to walają się bez sensu po całym pomieszczeniu. Jest kilka garnków wielkich i nieprzydatnych, brakuje mniejszych nadających się do takiej, a nie innej kuchenki gazowej. W kuchni nie ma ciepłej wody - co powoduje, że brudne naczynia trzeba nosić do malutkiej umywalki w łazience, a potem z nimi wracać do kuchni na suszarkę do naczyń. Rozwiązanie z kuchenką gazową nie jest złe, ale biorąc pod uwagę, że w domu jest kominek i kuchnia gazowa brakuje jakiejkolwiek gaśnicy na wyposażeniu. Wnęka łazienkowa została wyłożona płytą pilśniową i nie sposób jej ogrzać. W czasie chłodnej nocy wyjście z ciepłego pokoju i wizyta w owej "łazience" staje się sporym wyzwaniem. W chatce sporo ręczników i pościeli, ale to wszystko jest stare, zużyte, częściowo dziurawe. Dla oszczędności z z żyrandoli wykręcono część żarówek, nie ma ani jednej lampki nocnej przy łóżku. Drzwi zewnętrzne mają zepsuty zamek, czasem się nie zamykają, czasem się nie otwierają.